یکی از عوامل موثر در تخمین عمر سرویس دهی پل های بتن مسلح تعیین عملکرد لرزه ای دراز مدت این سازه ها است. خوردگی ناشی از نفوذ یون کلراید منجر به اضمحلال اعضای بحرانی پل بتن مسلح در طول عمر مفید سازه شده و در نتیجه عملکرد لرزه ای دراز مدت پل را تحت زوال قرار می دهد. در مناطق جنوبی کشور ایران با توجه به لرزه خیزی منطقه و شدت بالای خوردگی اعضای بتن مسلح ناشی از شرایط محیطی، بررسی اثر زوال ناشی از خوردگی بر عملکرد لرزه ای دراز مدت پل های موجود در این نواحی اهمیت زیادی خواهد داشت. به منظور بررسی این مساله ابتدا زمان شروع خوردگی در ستون ها به عنوان اعضای بحرانی لرزه ای پل تعیین شده و بر اساس آن تاثیر خوردگی بر روی مشخصات پایه بتن مسلح در نقاط زمانی مشخص در عمر مفید پل محاسبه شده است. تاثیر خوردگی شامل زوال خصوصیات بتن هسته و پوشش، میلگرد فولادی و پیوستگی بین بتن و میلگرد فولادی است.در مرحله بعد در هر نقطه زمانی، تحلیل لنگر - انحناء ستون پایه پل انجام شده و مشخصات مفصل پلاستیک تعیین شده است. در نهایت تحلیل بارافزون پل در هر دو راستای طولی و عرضی پل انجام شده و منحنی های ظرفیت پل بتن مسلح در نقاط زمانی ذکر شده مقایسه شده است. نتایج به دست آمده نشان دهنده زوال ظرفیت پل مربوطه در طول زمان ناشی از خوردگی می باشد.بر اساس مقادیر به دست آمده، پیشنهادی برای افزایش مقدار برش پایه طراحی به منظور حصول اطمینان از عملکرد لرزه ای دراز مدت پل های بتن مسلح در محیط های خورنده داده شده است.

شاخص های خسارت مختلفی در سال های اخیر جهت پیش بینی میزان خسارت وارد بر سازه، معرفی شده اند که هر کدام از آنها پارامترهای متفاوتی را برای مدل کردن خسارت ساختمان بکار می گیرند. در این مقاله، تعداد 27 قاب شامل 18 قاب با سیستم باربر جانبی از نوع دیوار برشی فولادی نازک و همچنین نه قاب با سیستم باربر جانبی قاب خمشی فولادی ویژه، در سه حالت ارتفاعی کوتاه (3طبقه)، متوسط (7 طبقه) و بلند (15 طبقه) تحت تحلیل بارافزون قرار گرفته و شاخص خرابی آن ها در سطوح عملکرد مختلف برای چهار شاخص پارک و انگ، تغییرمکان نسبی حداکثر، شکل پذیری و شکل پذیری پلاستیک محاسبه شده است. نتایج نشان می دهد که شاخص خسارت برای قاب با سیستم بابربر جانبی دیوار برشی فولادی در قاب های بلندتر نسبت به دیگر قاب ها نتایج مناسبتری را ارایه نموده است. لذا استفاده از این سیستم توجیه پذیرتر است. علاوه بر این، نتایج نشان می دهد که شاخص خسارت تغییرمکان نسبی حداکثر نسبت به دیگر شاخص ها نتایج متفاوت تری را ارایه نموده است. با توجه به سطوح عملکرد بدست آمده برای ساختمان های کوتاه مرتبه، میان مرتبه و بلندمرتبه می توان به این نتیجه اشاره نمود که وجود دو دهانه دیوار برشی فولادی در ساختمان، تنها در ساختمان های بلندمرتبه توجیه پذیر است. یعنی حداقل تعداد دهانه هایی که دریفت سازه را پاسخگو می باشد برای سیستم دیوار برشی فولادی کفایت می کند و استفاده از دهانه های بیشتر رفتار سازه و عملکرد آن را تحت و شعاع قرار می دهد.

استفاده از روش بارافزون در تعیین ظرفیت نهایی سکوهای دریایی با فرض اینکه بیشینه بار وارد شده برابر با حداکثر بار طراحی امواج باشد، به طور وسیعی در ارزیابی سازه ها مورد استفاده قرار گرفته است. از آنجایی که بارگذاری امواج ماهیت تناوبی دارد، نیاز است تا رابطه ای منطقی بین نحوه بارگذاری در مدل با آنچه در عمل اتفاق می افتد، وجود داشته باشد. در صورتیکه این بار به صورت استاتیکی به سازه اعمال شود، اثرات ناشی از بار متناوب و پاسخ دینامیکی سازه ممکن است از نتایج حذف شود. از دیگر پارامترهایی که در تعیین ظرفیت نهایی سکوها موثر است می توان به آرایش سازه ای سکو و شرایط تکیه گاهی آن اشاره نمود. در این تحقیق سعی شده است تا الگوی مناسبی در قالب تحلیل بارافزون دینامیکی بر مبنای بارگذاری شرایط طوفانی دریا برای سکوهای ثابت فلزی ارائه گردد تا با بهره گیری از آن، مقاومت نهایی یک سکوی نمونه با دو نوع آرایش مهاربندی و نیز در نظر گرفتن شرایط تکیه گاهی مختلف (گیردار، مفصلی و اندرکنش خاک- شمع- سازه) ارزیابی شود که نتایج نشانگر آن است که ظرفیت دینامیکی سکوی بررسی شده کوچکتر از ظرفیت استاتیکی بوده و به عبارت دیگر تعیین ظرفیت استاتیکی همواره در جهت اطمینان نمی باشد.

در طراحی بر اساس عملکرد، تعیین نیازهای لرزه ای یک گام مهم و اساسی در روند طراحی می باشد. نیازها را می توان به کمک روش های خطی یا غیرخطی تعیین نمود. دستورالعمل به سازی لرزه ای ساختمان های موجود، روش های تحلیلی مختلفی را به منظور ارزیابی و تعیین نیازها معرفی می نماید. از آن جایی که انتظار می رود اعضای سازه ای تحت اثر نیروی لرزه ای رفتار غیرخطی از خود بروز دهند، لذا منطقی است که در تعیین نیازهای اعضا، روش های غیرخطی مورد استفاده قرار گیرند. از بین دو روش غیرخطی، روندهای استاتیکی شامل تحلیل های بارافزون نسبت به روندهای تاریخچه زمانی مقبولیت بیش تری دارند. لذا در این مقاله به بررسی روش های غیرخطی و تفاوت های موجود بین روش های استاتیکی و دینامیکی غیرخطی برای تخمین نیازهای لرزه ای پرداخته می شود و نتایج و آثار استفاده از روش های بارافزون در تخمین نیاز لرزه ای اعضا تحت اثر زمین لرزه های حوزه دور و نزدیک مورد بحث و بررسی قرار می گیرد.مقایسه نتایج حاصل از روش بارافزون با نتایج تحلیل تاریخچه زمانی غیرخطی نشان می دهد که روش های بارافزون در سطوح فوقانی سازه نیازهای لرزه ای را در حد پایین تری تخمین می زنند. این امر اهمیت ارتباط مشارکت مدهای بالاتر را در سازه های میان مرتبه و بلندمرتبه مشخص می نماید.

در روش سنتی بارافزون که تاکنون مورد توجه آیین نامه های طراحی لرزه ای بوده، صرفا اثر مود ارتعاشی اول سازه در نظر گرفته می شود که موجب کاهش دقت نتایج بخصوص در سازه های میان مرتبه و بلند مرتبه می شود. در این مقاله به بررسی دقت روش های بارافزون سنتی در بحث سازه های بتن آرمه کوتاه تا بلند مرتبه پرداخته شد و برای این بررسی، از نتایج تحلیل های دینامیکی غیرخطی (NTH) به عنوان مرجع استفاده شد. روش های بارافزون مورد بررسی شامل روش بارافزون سنتی با الگوهای بار جانبی مثلثی، مود اول و طیفی استاندارد 2800 هستند. برای ارزیابی دقت روش های نام برده، 4 ساختمان قاب خمشی بتن آرمه ویژه منظم با تعداد طبقات 3، 6 ، 9 و 12 انتخاب شده و بر اساس آیین نامه های ASCE 7-22 و ACI 318-19 طراحی شدند. تحلیل های مقادیر ویژه، استاتیکی معادل، دینامیکی طیفی، استاتیکی غیرخطی و دینامیکی غیرخطی، توسط نرم افزار SeismoStruct انجام شد. نگاشت های مورد استفاده شامل 10 نگاشت دور از گسل و 30 نگاشت نزدیک به گسل دارای خاصیت جهت داری پیشرونده هستند. از پارامتر نسبت دریفت به عنوان نماینده تغییر شکل و از پارامتر برش به عنوان نماینده تقاضای نیرو استفاده شد. مشاهده شد که با افزایش ارتفاع سازه ها، از دقت روش های پوش آور مورد بررسی کاسته شده و در بحث حداکثر دریفت سازه، اختلافی برابر با 68 درصد محاسبه شد. در بحث توزیع برش نیز حداکثر اختلافی برابر با 168 درصد محاسبه شد. با این حال، روش بارافزون سنتی با الگوهای بار جانبی مود اول و طیفی، نتایج بهتری را نسبت به الگوی بار جانبی مثلثی ارائه کرده اند.

روش های متداول تحلیل و طراحی سازه ها براساس تحلیل ارتجاعی و کاهش نیروی زلزله پایه گذاری شده اند. این کاهش بار طراحی در آیین نامه ها به وسیله اعمال ضریب رفتار انجام می شود. به کار گیری تحلیل استاتیکی غیر خطی و ایده آل نمودن منحنی بارافزون بدست آمده از آن، از جمله روش های رایج در تعیین ضریب رفتار است. هدف این پژوهش ارزیابی دقت تحلیل استاتیکی غیرخطی در تعیین ضریب رفتار قاب های خمشی بتن مسلح با استفاده از روش پوش آور دینامیکی که یک تحلیل دقیق تر به دلیل لحاظ نمودن اثر مدهای بالاتر، تغییرات سختی و ماهیت دینامیکی بار نسبت به روش استاتیکی بارافزون است، می باشد. نتایج این پژوهش نشان داد مقادیر ضریب رفتار محاسبه شده با استفاده از روش تحلیل دینامیکی افزایشی با مقادیر ارائه شده از تحلیل بارآفزون حدود 13% اختلاف دارد. همچنین این روش مقادیر ضریب رفتار بیش تر از تحلیل استاتیکی بارآفزون محاسبه نموده است.

هدف از این مقاله تحلیل درآمدهای نفتی و مالیاتی در اقتصاد ایران است. بدین منظور، با استفاده از رویکرد تعادل عمومی پویای تصادفی، یک الگو برای اقتصاد صادرکننده نفت شبیه سازی گردید. در بخش منابع درآمدی دولت، سعی شد تا با وارد کردن درآمدهای نفتی و مالیاتی در مدل، وجود راهکارهای لازم جهت برطرف کردن خلاء های موجود در ساختار نظام مالیاتی مورد بررسی قرار گیرد. تخمین پارامترهای مدل بر اساس روش بیزین و با استفاده از نرم افزار داینر (Dynare) تحت نرم افزار متلب (MATLAB) بر اساس روش مونت کارلو با زنجیره مارکوف در قالب الگوریتم متروپلیس-هستینگز و با استفاده از داده های تعدیل فصلی دوره زمانی 96-1368 انجام گرفت. به منظور تحلیل شوک، دو سناریو طراحی شد. در سناریو اول، فرض شد که دولت درآمد نفتی دارد و تمامی درآمدهای نفتی توسط دولت خرج می شود و دولت اتکایی به درآمد مالیاتی ندارد. در سناریو دوم، فرض می شود که 40 درصد از درآمدهای نفتی دولت به صندوق توسعه تزریق شده و درصدی از آن به عنوان تسهیلات به بخش های تولیدی تخصیص پیدا کرده و دولت با اتکا بیشتر به انواع درآمدهای مالیاتی هزینه های خود را تأمین می کند. نتایج بیانگر این می باشد که شوک مالیاتی و نفتی، یعنی کاهش وابستگی به نفت و اتکا به درآمدهای مالیاتی در کوتاه مدت تأثیر منفی بر متغیرهای کلان اقتصادی دارد اما در بلند مدت، با افزایش درآمدهای مالیاتی میزان تولید و به تبع آن، سرمایه گذاری، مصرف، اشتغال در اقتصاد افزایش یافته است.

استراتژی دریایی یکی از مهم ترین ابعاد استراتژی ملی قدرت های بزرگ به حساب می آید. این مساله اگرچه با تحول ماهوی قدرت در سیاست جهانی، اهمیتی را که آلفرد ماهان در «تاثیر و نفوذ قدرت دریایی در تاریخ» مطرح کرده بود را از دست داده است اما در دو دهه اخیر مجددا به عرصه رقابت ژئوپلیتیک قدرت های بزرگ بازگشته است. در این میان، حوزه ایندوپاسفیک و شکل گیری گروه بندی های جدیدی مانند کواد و آکوس در آن را می توان نقطه عزیمت جدیدی در بازی قدرت های جهانی دانست. در این راستا، این مقاله به این سوال اصلی پرداخته است که حوزه ایندوپاسفیک چه جایگاهی در معادلات ژئوپلیتیک قدرت های دریایی با تاکید بر گروه بندی های کواد و آکوس دارد؟ یافته های این پژوهش که به روش توصیفی- تحلیلی صورت گرفته نشان دهنده انتقال تدریجی مرکز ثقل اقتصاد و سیاست جهانی از اقیانوس اطلس به اقیانوس هند-آرام است که در پرتو ائتلاف بندی های نظامی و امنیتی جدید به تشدید رقابت و تنش میان قدرت های بزرگ دریایی منجر خواهد شد.